Kün Fe Yekün..

kunfeyekun

Kûn Fe Yekûn!.
Ol der ve olur! ‘…Sözün bittiği yerdir ve kalemler durur.
Azametinin tescilidir, satırlar kırılır, dökülür…

Kun…

Sözün başladığı yerdir!
Kalbimden geçenlerin kağıda vurduğu, kalemimin lafzın haykırışa başladığı yerdir.
‘ Ol der ve olur! ‘ ya her şey…
Kelamıma ‘ol’ dediği yerdir…

Bütün yasakların yasak olduğu, lafzının kelimelere büründüğü, her şeyin O’nun olduğu yerdir Kun!
‘Olma’nın sorumluluğunu taşımaya başladığım an…
Var oluşumun sebeb-i ziyaretini tefekkür ettiğim zamandır…
Ve uçsuz bucaksız düşüncelerimi dizginleyemeye çalıştığım, gözümün yaşını kelamımla sildiğim,
semanın güzelliğinde O’nu fark edip de korkumu dindirdiğim yerdir Kun!

‘ Ol der ve olur! ‘ ya, gem vurulamayan hissiyatın yaratılışı da vuku bulur!
Kun…
O’nun ‘ol’ busesi…
Hazin namelerini arza indirdiği vakit yaşlarımla yanaklarımdan öptüğü busesi…
Benim yerimdir…
Evvelim, ahirim, ezelim, ebedimdir…

Kun!…

facebooktwittermail

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir